کاش...

خیلی وقت است که دیگر من نمیگویم کاش

چون خقیقت شده است برای من فاش

تو هم بیا و دیگر نگو ای کاش

بیا و تا همیشه شاد باش

در میان کاش ها کاش منطق را پس نمیزنم.

پس در میزنم تا منطق با شیرینی خودش مهمانمان کند؛

با همه ی جدیت و ثباتش ، با همه ی اخم و تخمش، با همه ی خشکی و تلخی اش شیرین است....

و من چقدر این تلخ شیرین را دوست دارم...

و او با چرا چرا هایش دوست داشتن های بی دلیلم را دور میریزد...

پس به او غرور میدم!

با رد نکردن عقاید بخاطر علایق

با رد نکردن حقیقت تلخ بخاطر دروغ شیرین و با هرچیزی بجز؛

هندوانه!!

اخر میوه مورد علاقه ی منطق نارگیل است؛

مثل او سخت ، در ظاهر تیری و از باطن سفید همچو مروارید...

کاش منطق نمیداد دل و دق

دلم تو مقدسی ولی نه برای هر کسی

Faezeh.N

95/8/17

موضوعات مرتبط: اشعار